Rozdział 3

Z niewiadomych Carl powodów, oswobodziła się z uścisku Matta. Wlepiła wzrok w podłogę.
- To... Może umyjemy jakiegoś konia? - bąknęła.
Jasne - nie spuszczał z niej wzroku - Idź po Tangera.
- Oki - odwróciła się na pięcie.
Cały czas się rumieniąc ruszyła w stronę boksu ciemnogniadego wałacha.
Żywiła pewne uczucie do Matta, lecz za bardzo nie wiedziała czy to uczucie jest na tyle mocne by się w coś angażować. Kiedyś, dawno temu, się sparzyła. Nie miała zamiaru przechodzić znów tego samego. Otworzyła boks i złapała konia za kantar. Wałach posłusznie szedł za nią do myjki. Minęła Matta bez słowa i podpięła Tangera do uwiązu. Zabrała się za mycie konia. Po chwili dołączył do niej Matt. Oczywiście po tej samej stronie konia co ona. Parę razy "przypadkowo" dotknął jej ręki.
Wałach stał spokojnie, raz tylko zarżał na widok kota, który zapragnął targnąć się na swoje życie przebigając pod kopytami konia. Nikt nie wiedział skąd on się tu wziął. Roześmiali się a niezręczna atmosfera prysła jak bańka bydlana. W końcu, znali się nie od dziś.
- Matt - zawołała nagle mama chłopaka.
- Myjemy z Carl Tangera! - odkrzyknął.
- Ja jadę po te nowe siodła - podeszła do nich - Za pół godziny będzesz musiał poprowadzić jazdę.
- Nie ma sprawy. Już i tak kończymy - To dobrze. Ja jadę, pa dzieciaki.
- Czekaj jeszcze, kto ma jazdę?
- Rzeczywiście, zapomniałam o tym! - pacnęła się w czoło - Rose, ta co niedawno zaczęła do nas jeździć. Daj jej może... Woodyego. Dziewczyna skacze do 50 cm.
- Okey.
Mruknęli coś na porzegnanie, po czym kobieta odeszła.
Wspomniana Rose przyjechała 15 minut później, gdy oboje zakończyli już czyszczenie Tangera. Przywitali się. Dziewczyna miała góra 14 lat.
- Rose, tak? - uśmiechnął się Matt
- Tak - odparła dziewczyna.
- No to tak. Dzisiaj wsiadasz na Woodyego. Wiesz który to, nie?
- Jasne - wskazała na srokatego hucuła.
- To super, leć po szczotki.
Dziewczyna udała się do siodlarni zostawiając ich oboje samych.
- No, to ja się może będe już zbierać - zaczęła Carl.
- A mogłabyś pomóc mi z jazdą. Wiesz, drągi i te sprawy.
- W sumie, to czemu nie. Obejdę się bez obiadu.
- Zamówimy pizzę. Stawiam.
- No... Jak tak ładnie prosisz... - uśmiechnęła się zadziornie.
- Gotowe! - zawołała nagle Rose.
- Już? - zdziwiła się Carl - Sprawdzę - puściła Rose oczko.
Hucuł wręcz lśnił.
- Ło, dobra robota!
- Dziena.
- Jak wyczyszczona to siodłajcie - powiedział Matt.
- My?
- Tak Wy, mówiłaś że pomorzesz.
- No dobra, dobra
Ryszyłyśmy do siodlarni. Wybrały niebieski czaprak i ochraniacze oraz czarne siodło skokowe.
- Woody będzie wyglądał bosko w tym czapraku - skomentowała Rose.
- Woody wygląda dobrze w każdym czapraku - odpowiedziała Carl.
Rose zajęła się ogłowiem i ochraniaczamu gdy tymczasem Carl zakładała siodło z czaprakiem.
- Dobra, idź z nim na parkur - powiedziała starsza.
Znalazłeszy się już na polu, Rose otrzymała polecenie dopięcia popręgu itd. a Carl ustawienia drągów oraz stacjonaty 50 cm. Woody był szedł dość ospale, jak zwykle zresztą. Przez preszkodę jednak przeskoczył idealnie. Z drągami też nie było problemów. W końcu Woody się rozbujał i szedł ładnie do końca jazdy.
- No dobra, klepiemy konia i zsiadamy
- orzekł Matt.
Rose poklepała hucuła i niechętnie zsiadła z konia i odprowadziła do boksu, gdzie rozsiodłała i wyczyściła. Rose umówiła się na jazdę za tydzień po czym poszła do domu.
Rozsiedli się w gabinecie mamy Matta.
- To co? Zamawiamy pizzę? - spytał chłopak.
- Jasne.
- Jaką chcesz?
- Obojętnie.
- Okey.
Wyjął telefon z kieszeni bryczesów po czym oddalił się by porozmawiać.
W głowie Carl znowu pojawiła się myśl
o wydarzeniach minionej nocy. Natrętna myśl która nie dawała jej spokoju znikła jednak gdy Matt skończył roznawiać i oznajmił że pizza dojedzie za ok. 15 minut. Po tym czasie zamówienie dojechało a oni
pochłonęli je szybko. Carl spojrzała na
zegarek. 14.00. - Muszę już lecieć - westchnęła.
- To zobaczymy się jutro?
- Postaram się - mrugnęła do niego.
Lecz nie lecz gdy znalazła się przy domu dziecka, minęła go. Kierowała się w stronę lasu. Zamierzała odnaleźć konia.